Lee Chang-dong'un sekiz yıl sonra çektiği Possible Love Netflix'te

Lee Chang-dong'un sekiz yıllık aradan sonra yönettiği Possible Love, Netflix aracılığıyla dünya izleyicisine ulaşıyor. SsangYong Motor grevi etrafında şekillenen yapım, sınıf ayrımlarını ve kapitalizmin insan hayatında yol açtığı yıkımı çarpıcı bir anlatımla ele alıyor.

Güney Kore sinemasının usta isimlerinden Lee Chang-dong, 2018'de çektiği Şüphe'den bu yana süren sekiz yıllık sessizliğini Possible Love ile bozuyor. Yetmiş iki yaşındaki yönetmen, Bong Joon-ho ve Park Chan-wook gibi isimlerden farklı olarak daha çok bağımsız sinema çizgisinde konumlanıyor. Yeni filminde de insan doğasını ve sınıflar arasındaki ilişkileri derinlikli bir öyküyle inceliyor. Peppermint Candy ve Burning'de kapitalizmin masumiyeti ortadan kaldırmasını ve yoksulları tüketmesini anlatan Lee'nin son yapımı, Netflix'in sağladığı mali destek ve dünya çapındaki dağıtım olanaklarıyla geniş bir izleyici kitlesine erişiyor. Ortaklık, Güney Kore'nin büyük medya şirketlerinin ülkenin ekonomik düzenini bu kadar sert biçimde eleştiren yapımları finanse etmeye mesafeli durduğunu da gösteriyor. Akademi Ödülleri'ne adaylık amacıyla Eylül ayında Güney Kore sinemalarında gösterime giren filmle aynı dönemde, yönetmenin önceki yapımları da Netflix kataloğuna alındı.

İşçilerin yaşadığı trajedi ve toplumdaki kırılma

Anlatının çıkış noktasını, filmde SP Heavy Industries olarak adlandırılan SsangYong Motor fabrikasında 2009'da yapılan yetmiş yedi günlük büyük grevin sonrasındaki gelişmeler oluşturuyor. Grev kanlı biçimde bastırıldıktan sonra yönetim ve hükümetin mavi yakalı çalışanların yüzde 50'sinin işine son vermesi, işçilerin birbirlerini "ölüler" ve "diriler" diye adlandırmasına neden olan bir travmaya dönüşüyor. Bu ayrım hem gerçek yaşamda hem de filmde karşılık buluyor. Daha önce Squid Game'in arka planına da taşınan bu tarihsel olayı sendika lideri Lee Chang-kun, hayatta kalabilmek için insanların birbirini kandırmaya mecbur bırakıldığı bir ölüm kalım savaşı olarak tarif etmişti. Grevin ardından çok sayıda işçinin intihar ederek ya da stresin neden olduğu hastalıklar yüzünden yaşamını yitirmesi, filmin bir işçinin cenazesiyle açılmasında vurgusunu buluyor.

Karşı karşıya gelen karakterler ve empati eksikliği

Peppermint Candy'nin yıldızı Sul Kyung-gu'nun hayat verdiği Ho-seok, grev sırasında yaralanmış ve cezaevine girmiş eski bir kaynakçı. Onurunu ve hayattaki amacını yitiren Ho-seok, öfke ve ihanete uğramışlık duygusuyla yaşıyor. Eşi Mi-ok'u canlandıran Jeon Do-Yeon ise ailesini bir arada tutmak için direnen eski bir terziyi oynuyor. Üst sınıfa mensup belgeselci Ye-ji (Cho Yeo-jeong) ile özel sermaye yatırımcısı eşi Sang-woo (Zo In-sung), kamera mercekleri aracılığıyla bu kırılgan dünyaya giriyor. Ye-ji'nin işçilere duyduğu ilgi Katar'da bir çölde tatildeyken doğuyor; ancak gerçek empatiden uzak, yüzeyde kalan şefkati yıkıma yol açıyor. Her şeyi rakamlarla değerlendiren Sang-woo, Ho-seok'a kıyasla her bakımdan "daha başarılı" görünmesine rağmen tablolardaki sayıların insanlar açısından ne anlama geldiğini görmezden geliyor.

Sınıfsal ayrımların ve yaşam mücadelesinin yükü

Ho-seok'un en derin yarası, işçi sınıfı içindeki parçalanmadan ve "diriler" diye anılan eski çalışma arkadaşlarının lüks hayatlarına karşı gizlediği kıskançlıktan doğuyor. Film, "Komşunun hiçbir şeyine göz dikmeyeceksin" emri çevresinde kurduğu anlatıyla Ye-ji'nin işçilerin acılarını dahi sahiplenmek istemesine dikkat çekiyor. Kamera karşısında hıçkırarak içindeki öfkenin fark edilmesinden korktuğunu söyleyen Ho-seok, bu itirafıyla "dayanışma" ve "direniş" sözcüklerinin onun gözünde anlamını nasıl yitirdiğini de açığa vuruyor. Finalde iki çiftin yolları birbirinden ayrılırken, bütün yaşananlara karşın yaşamı sürdürme iradesi öne çıkıyor. Possible Love, merkezindeki kişiyi kusursuzlaştırılmış bir kahramana dönüştürmek yerine sınıfsal ayrışmalar arasında sıkışıp kalan, tereddütler yaşayan gerçek bir insan olarak çiziyor ve izleyicide bilinçli olarak huzursuzluk yaratıyor.